– बिजय बिक । पहिलापहिला मैले बुझेको लाहुर भन्या भारतको दिल्ली, बम्बै( मुम्बई ), पन्जाव, लखनाउ हुन । पछि पढदै जादा थाहा भो लाहुर रहेनछ लाहोर रहेछ । लाहोर पाकिस्तानको एक शहर । विभिन्न कारण र कामले लाहोर गएर फर्कनेलाइ लाहुरे भनिएको होला । भारतका विभिन्न शहरमा आफ्नो र जहान लालाबालाका हात मुखको समस्या समाधान चौकिदारी, होटेलका भाडा माझ्न, घरेलुु कामदार लगायतका काम गर्न जानुलाइ पनि लाहुर जाने भनियो । लाहुर जानेहरुमा सिमितले बाहेक अरुले सम्मानजनक काम पाउदैनन । उता दुख गरेर दुइचार पैसो जोगाड गरेर जन्मगाउ फर्किनेलाइ लाहुरे आयो भनिन्थ्यो र भन्ने गरिन्छ । दशै मनाउन केही दिनको छुट्टीमा आएको लाहुरे रमझम मै भुल्छ । तिहार मनाउछ । तिहार मनाएपछी खेतीपातीमा ब्यस्त हुन्छ । गहु, जौ, मसुरो तोरि छर्न ब्यस्त हुन्छ । प्रायः मंसिरमा हुने कुलपुजा दाजुभाइको जमघट कुर्छ । त्यो काम पनि सक्छ । लाहुर फर्किन परिस्थिति अलि जुर्दैन । कामब्यबहारमै ब्यस्त हुन्छ । जहान लालाबालाले त घरमुली कहिले प्रदेश नगए हुदो हो भनी सोच्दा हुन तर साहुको ऋणपनि हुन्छ । साहु आएर ए लाहुरे कहिले जान्छस त कमाउन लाहुर भनी सोध्दा पुर्ब र भावी लाहुरेले जाम जाम भन्दा जौ पाक्यो सातु खा’र जाम्ला लाहुर भन्थ्यो रे । २०५४ मा सर्लक्कै स्थानीय तह खाएका तत्कालीन गृहमन्त्री बामदेब बाको प्रधानमन्त्री हुने सपना पनि लाहुरेकै पारा भाछ । प्रधानमन्त्री हुन्छु भनेर कल्पिदा कल्पिदै २०५६, २०६४, २०७४ को चुनाब हारे । उपप्रधानमन्त्री धेरै भए त्यो भन्दा माथी सधै छेको लागेको छ । २०७४ को चुनाव हारेपछी कहिले डोल्पा, कहिले काठमाडौ , कहिले कास्की बाट जित्ने आशा राख्छन तर अनुकुल हुन्न । राष्ट्रिय सभामा जाने निर्णय पनि कार्यान्वयन हुन्न । सम्सद हुने प्रधानमन्त्री हुने पहल गर्दागर्दै २०८० नै भेटला जस्तो छ ।