टुआर क्षेत्री,प्युठान। धेरैजसो सन्तानको अन्तिम धोको हुन्छ  जागिर खाने, परिवारलाई सुख सयलकासाथ पाल्ने । प्युठान नगरपालिका ३ बिजय नगर सेपुङ्का १९ बर्षीय पर्वत कुंवरलाई पनि लाहुरे मोहले नछुने कुरै भएन।लाहुरेको सानदार जीवन र पेन्सन आएपछि पाइने विलासी जीवनको आकांक्षाले गर्दा पनि धेरै युवाहरुको मनमा लाहुरे बन्ने हुटहुटी देखिन्छ । त्यसैले त युवाहरु भर्तीका लागि चाहिने उमेर बाँकी हुँदासम्म पनि भर्तीमा लागिरहन्छन्।त्यही भएर पर्वतले भारतिय सैनिक हुने सपना बोकेर त्यसकै तयारी गरे।  भर्ती खुलेको थाह पाउना साथ उनी पनि छाती नाप्न पुग्थे। भारतिय सैनिकमा प्रवेश गर्नका लागि मरिमेटेर तयारी गरेका उनी दुईपटक सम्म चितवन गएर त्यहिँबाट फालिए।तर हिम्मत हारेन्न दुई पटक असफल हुँदासमेत उनको फौजी रहर मरेन। पर्वतले भर्तीका लागि कसरतलाई निरन्तरता दिई नै रहे।दुई दुई पटक भारतिय सैनिकमा भिड्दा छनौट चरणबाटै बाहिरिएका उनी बाह्र कक्षा पढ्दै गर्दा फेरि आर्मिमा देखिन नेपालगंज गए। नभन्दै तेस्रो पटकमा उनी सफल भैछाडे ।गत बैशाखमा भारतिय सैनिकमा नाम निस्कियो। अब उनको जागीर पक्का भयो । मेहनत गरे अनुसार भारतिय सैनिकमा नाम निस्कँदा कुंवर परिवारमा खुसी छायो।वर्षौँको मेहनतले सार्थकता पाउँदा कुंवर परिवार हर्षले गदगद बन्यो।तर, उनीहरुको त्यो खुसी तीन महिना पनि टिकेन । तर, त्यो खुसी बीचमै तुहियो।भारतको बनारसमा सैन्य अभ्यासमा रहेका पर्वतको रेलबाट खसेर ज्यान गएको छ। कार्यक्षेत्रमा खटिएर भारतिय सेनाको जागीरे जीवन बिताउन नपाउँदै मृत्युको खबर सुन्न परेपछी कुंवर परिवार शोकमा डुवेको छ। सैनिकमा नाम निस्किएपछि आफ्नो छोरा तालिमकै क्रममा रहेको उनका बुवा चन्द्र कुंवरले बताए ।’भारतिय सैनिकमा नाम निस्किएपछी छोराले तालिम लिदै थियो,फोनमा कुरा गर्दा तालिममै छु वुवा म ठिकै छु भनेको थियो’ पर्वतका बुवा चन्द्र कुंवरले भावविह्वल हुँदै भने,’ रेलमा परेर ज्यान गयो भन्ने सुन्नुपर्यो’ भारतिय सैनिक कार्यालयबाट छोराको मृत्युको खबर पाएको उनले बताए। छोराको शब चाडो घरमा ल्याइदिन आग्रह गरेको कुँवरले सुनाए। मुक्ती माबि राटामाटामा कक्षा १२ मा पढ्दा पढ्दै तीन महिना अघि उनी भारतीय सेनामा भर्ती(लाहुरे) भएका थिए। पर्वत सानैदेखि साहसिलो थिए। सवैसंग मीठो बोल्ने मिलनसार र मिजासिला थिए।साथिभाईका बिच कम बोल्ने तर ठिक कुरा मात्र बोल्ने। धेरै हिँडडुल नगर्ने, झै झगडादेखि टाढै रहने। त्यही भएर पनि बुबा आमालाई कान्छा छोराप्रति विश्वास र भरोसा थियो। ‘कम बोल्ने तर सही मात्र बोल्ने। गलत काममा हिँड्दैन भन्नेमा उसको विश्वास लाग्थ्यो’, शोकमा डुबेका इन्द्रले भने।’छोरो फौजी भएपछी अब दुखका दिन गए भन्ने लागेको थियो,तर होईन रहेछ’ उनी भन्छन, ‘कलिलै उमेरमा सधैलाई छोडेर गयो अब रुनु शिवाए अरु के छ र  इन्द्र  र लछ्मी कुवरका दुई भाई छोरा हुन्। ती मध्ये पर्वत भारतिय सेनामा भर्ती भएका थिए भने जेठा कैलास प्युठानमा गाडी चलाउँछन्। घरमुली इन्द्र छोरा लाहुरे भएपछी भारतमा मजदुरी गर्न जान समेत छोडेका थिए।लाहुरे छोरासंगै खुशी एकाएक बिलायो।परिवार, आफन्तजन र छरछिमेकमा उदासी छाएको छ।