राम बहादुर बिश्वकर्मा,प्युठान । रबिन्द्र भण्डारी वि.सं. २०४० साल कात्तिक १७ गते स्वर्गीय बुबा गुमान सिह भण्डारी र आमा गुमि भण्डारीको कोखबाट प्युठान नगरपालिका ९ मरन्ठाना ठुलासिममा जन्मिएका हुन् ।उनी सानैदेखि विद्रोही स्वभावका थिए । स्मार्ट कृषि गाउँ मरन्ठानाका सदस्य तथा विभिन्न सामाजिक सघ सस्थामा आबद्ध भइ समाजसेवाको रूपमा काम गरिरहेका छन् । समाज सेवालाई नै आफ्नो पेसा बनाएको बताउने भण्डारी गत जेष्ठ २५ गते खेतमा रोपाइँ गर्ने क्रममा दुर्घटनामा पर्नुभयो। अहिले बिजुवार अस्पतालमा उहाको उपचार भैरहेको छ । उपचारमा संलग्न चिकित्सकहरुका अनुसार, भण्डारीको खुट्टामा ठूलो चोट लागि इन्फेक्सन भएको हो ।उनी घरको माइलो छोरो । बुबा भारतिय लाहुरे हुनुहुन्थ्यो।
विशेष गरी नेपालिहरुको मुख्य पेसा नै कृषि भएकोले उनलाई पनि कृषि पेसा नै गरोस् भन्ने चाहाना हुनु स्वभाबिक हो। तर उनी सानैदेखि समाजसेवा गर्नमा रुचि राख्थे। उनि सानैदेखि गाउँमा कसैलाई अन्याय परेको खण्डमा सहयोग गर्न पुगिहाल्थे । उनले राजनीति र समाजसेवालाई आफ्नो पेसा बनाए ।राजनीतिमा विधिवत रूपमा लागेको वि.सं. २०७२ सालदेखि नै हो । केही त गर्नु पर्यो भनि वैदेशिक रोजगार तिर लागेका उनले लगभग ५ बर्ष पहिले देखि गाउमै सानो किराना पसल राख्दै आएका छ्न । उनी भन्छन् -“हुन त त्यो बेलामा जागिर खानुभन्दा कृषि गर्नेको सम्मान बढी हुन्थ्यो ।समाज सेवामा पनि मैले आफ्नै जिद्दिमा हात हालेको हुँ । “विभिन्न सामाजिक संघ सस्थामा आबद्ध भइ बेला बेलामा थुप्रै विकासका कामहरूमा जनतालाई सहयोग गरेका भण्डारिलाई जनताले सम्मान गर्छन् । बाटोको योजना, पुल, विद्यालय यस्ता थुप्रै कार्य र योजना पार्ने काम गर्ने गर्दछ्न । मेरो अन्तिम सास छउञ्जेलसम्म समाजसेवाको लागि लड्ने अठोटका साथ उनी भन्छन् -” मलाई यो समाज सेवाप्रति कुनै अफसोच छैन । आर्थिक अवस्था पनि राम्रै छ । बुबाको पुख्र्यौली जग्गा धेरै छ । खेतीपातीको समयमा किसान पनि भइन्छ । अरुबेलामा समाज सेवा गरिन्छ । वर्षभरी खानको लागि उब्जनी हुन्छ । आर्थिक समस्या खास छैन । विशुद्ध समाज सेवा गरेर बाँच्न त गारो छ तर मैले पेसा नै यसैलाई मानेको छु । मलाई यसैमा रमाइलो लाग्छ । जतिबेला जनताको काम गर्न पाइन्छ त्यो बेलामा माात्रै मलाई खुशी लाग्छ । ३६ औं वर्षको आधा उमेर समाज सेवामा नै बिताए । अबको बाँकी जीवन पनि समाज सेवामा नै बिताउन चाहन्छु ।”