प्युठान । नेपाल प्रहरीको स्थायी जागिर। नियमित आम्दानी, सुरक्षित भविष्य र सामाजिक प्रतिष्ठाको प्रतीक। धेरै युवाले यस्तै जीवनको सपना देख्छन्। तर प्युठानको गौमुखी गाउँपालिका–५, खुङ्गका ३१ वर्षीय रविन्द्र मल्लले फरक बाटो रोजे। उनले जागिरको वर्दी उतारेर गाउँ फर्किए र बाख्रापालनलाई रोजगारीको बाटो बनाए।
मल्ल अहिले सफल कृषक बनेका छन्।
६ वर्षअघि नुवाकोटमा तीन दिने तालिम लिएर उनले १५ वटा बाख्राबाट सुरु गरेकाे व्यवसाय अहिले ६५ भन्दा बढी बोयर क्रस बाख्रासहित ४० लाख रुपैयाँभन्दा बढी मूल्यको बनेको छ। उनले ‘जयमा दुर्गा श्री कृषी तथा पशुपंक्षी पालन फर्म’मार्फत बाख्रापालनलाई व्यवस्थित गर्दै आएका छन्।
४० रोपनीमा बहुवर्षीय घाँसको नर्सरीसमेत स्थापना गरिएको छ। श्रीमती दुर्गासहित दम्पती आफैं घाँस काट्ने, बाख्रा चराउने, दाना–पानी दिने र साना रोगको उपचार गर्ने गर्छन्।
फार्ममा वार्षिक करिब १२ लाख रुपैयाँ कारोबार हुन्छ। खर्च कटाएर सात लाख रुपैयाँभन्दा बढी नाफा हुने गरेको रविन्द्रको भनाइ छ। दशैंतिर खसीबोका किन्न गाउँमै ग्राहक पुग्ने गरेका छन् भने असार मसान्तमा बोयर बोका ब्याडमा बिक्री हुन्छ। फार्ममा एक लाख रुपैयाँसम्म पर्ने शुद्ध बोयर बोका पनि छन्।
“जागिर छाडेकोमा पछुतो छैन,” उनी भन्छन्, “लगानी गरेपछि तत्काल नाफा खोज्नु हुँदैन। धैर्य र निरन्तर मेहनतले मात्र सफलता आउँछ।”
सुरुवाती वर्ष २०७५/७६ मा गाउँपालिकाबाट सात लाख रुपैयाँ अनुदान पाएर व्यवसाय विस्तार सहज भएको उनले बताए।
उनको अनुभव छ– वैदेशिक रोजगारीभन्दा आफ्नै गाउँमा आधुनिक कृषि व्यवसाय गर्ने युवाले आत्मनिर्भर बन्न सक्छन्।