प्युठान। वैदेशिक रोजगारीबाट फर्किएका युवाहरू अहिले गाउँमै अटो रिक्साको व्यवसायमा लाग्न थालेका छन्। पछिल्ला वर्षहरूमा आन्तरिक सडक विस्तारसँगै तीन पाङ्ग्रे अटो ग्रामीण क्षेत्रमा उपयुक्त र स्थायी आम्दानीको माध्यम बन्न थालेका छन्।
प्यूठानको सरुमारानी–३ भकुण्डेका मेकबहादुर सोमै खाडी मुलुकमा चार वर्ष काम गरेर फर्किएपछि कुखुरा पालन र होटल व्यवसाय सुरु गर्नुभयो तर सफल हुन सक्नुभएन। पछि गाउँमा सडक विस्तार हुँदै गएको देखेर उहाँले ७ लाख रुपैयाँ लगानीमा अटो खरिद गर्नुभयो। अहिले उहाँको परिवारको खर्च, दुई छोराको काठमाडौंको पढाइ र दुईतले पक्की घरको निर्माणसमेत अटोकै आम्दानीबाट चलिरहेको छ। “सिजनमा ५० हजारसम्म कमाइ हुन्छ, ३०–३५ हजार बचत हुन्छ,” सोमैले बताउनुभयो।
सरुमारानी–३ डाँडाबारीका ३१ वर्षीय टंकेश्वर विश्वकर्माले पनि झण्डै पाँच वर्ष साउदी अरेबियामा पसिना बगाउनुभयो । साढे ३ वर्षअघि ७ लाख रुपियाँ किस्ताबन्दीमा अटो किनेपछि उहालाई वैदेशिक कमाइ सम्झनु परेको छैन । अहिले आफ्नै गाउँमा अटो चलाउँदै परिवार पाल्नुभएको छ । उहाँले भन्नुभयो, “अहिलेको मुख्य पेसा यही हो ।” उहाँका अनुसार अटो सस्तो, सहज र सुलभ सार्वजनिक यातायातको रुपमा स्थापित भएको छ ।
सरुमारानीमा सञ्चालित ४० अटोमध्ये २५ वटा वैदेशिक रोजगारीबाट फर्किएकाहरूले चलाएका छन्। दुई–तीन लाख रुपैयाँ नगद दिएर बाँकी किस्ताबन्दीमा किन्न सकिने भएकाले युवाहरू अटोमा आकर्षित भएका छन्।
जिल्ला ट्राफिक प्रहरी कार्यालय प्यूठानका अनुसार हाल जिल्लामा १३० अटो रिक्सा सञ्चालनमा छन्। दुर्गम ठाउँसम्म सजिलै पुग्ने, थोरै यात्रुमा पनि चल्न सक्ने र दुर्घटना बीमाको व्यवस्था भएकाले गाउँघरमा अटो लोकप्रिय बन्दै गएको छ।