माधव बेल्वासे,कपिलवस्तु चन्द्रौटा।शरिरको छाला चाउरी परेको । दारी कपाल सेतै फुलेको । फलातिनी सग रमाउदै थिए कंगन थारु । १ सय १० वर्षिय कंगन थारुले कान कम सुन्छन । शारिरिक रुपमा अझै शसक्त देखिने थारुको उमेरले नेटो काटेपनि काम भने युवा पुस्ताले जस्तै गर्छन । विहान सवेरै उठेर खासपातमै ब्यास्त हुने गर्दछन । कपिलवस्तुको विजयनगर गाउँपालिका १ गोवरहवा बस्ने थारुले छोरा नाती पलाती हुदंै फलाती समेत देखिसकेका छन । उनका छोराहरु पनि वृद्ध भइसकेका छन भने नातिहरु पनि ४० वर्ष कटिसकेका छन । कान कम सुन्ने भएकाले उनिसग कुरा गर्दा अलि चिच्याउनु पर्छ । आखाले भने राम्रो भिउ पाउँछन । गाउँलेहरु सवैले हजुर वा भन्ने सम्वोधन गर्छन । उनका २ वटा छोरा,५ वटा नाति,६ वटा नातिनि,१० वटा पलाती पलातीनि,३ वटा फलाती रहेका छन ।विहिवार उनि आफ्नी फलातिनी खेलाउदै थिए । हामी पुग्दा आश्चार्य मानेका थारुले आफु सगंका साथिभाई कोहि पनि नरहेको वताए । उनि भन्छन – “म सगका अरु त सवै मरिसके अव मेरो पालो छ” । क्यमरामा उनको फोटो कैद गर्दा उनि खटियमा बसेका थिए । ‘यो समय सम्म वाच्छु बस्ने आशा थिएन खै कसरी वाचे’–उनले भने ।गाउँपालिकाकै सवैभन्दा वृद्ध रहेका कंगनलाई भेटन गाउँपालिकाका अध्यक्ष गोपाल थापा पनि पुगेका थिए । अध्यक्ष थापाले साउन देखी मासिक ३ हजार पाउनुहुन्छ भनेपछि कंगनको मुहारमा खुसी छाएको थियो । थापाले शारिरिक अवस्था सोध्धा रातभरी साह्रै खोकी लाग्यो, विहान उठेर एक गिलास रक्सि पिएको अहिले ठिक भयो ,कंगनले हास्दै जवाफ दिएका थिए ।नेपाली भाषा त्यति नजानेका कंगन सग थारु भाषामै कुरा गर्नुपर्यो । त्यतिकैमा गाउँपालिकाका अध्यक्ष थापाले गाउँमा के काम गर्दा राम्रो हुन्छ भनेर सोधे । उनको जवाफ थियो–“स्कुलके छउमे एक ठु तटबन्धन कर्दियोे” । कटानको चपेटामा रहेको उक्त क्षेत्रलाई तन्टबन्धन बनाउने योजना बन्यो । उक्त स्थलमा पुगि आवश्यक रहेकोले आगामी वर्षमा योजना राख्ने थापाले वताए ।कंगन थारु सग थापाले ऐतिहासिक कुराहरु वुझ्न थाले । हजुरवुबा सरहका थारु सग लामो गफगाफ भयो । थारु अझै २ वर्ष वाच्ने वताउछन । उनले भाग्यले नलैजादा सम्म उमेर पुगेर केहि नहुदो रहेछ भन्ने गर्छन । विजयनगर गाउँपालिकाले उनि सहित वृद्धवद्धालाई एक कार्यक्रमको आयोजना गरि सम्मान गर्ने भएको छ ।