प्रिया स्मृती गजमेर,देउखुरी

वैशाखको टन्टलापुर चर्को घाम । खलखली पसिना चुहाउदै ग्राहकलाई काफल बेच्न मै व्यस्त हुन्छिन कमला गुरुङ । उनि बसेको स्थानमा न कुनै ओत लाग्ने छहारी छ न कुनै बोट बिरुवा । छ त् केवल एउटा छाता मात्र,त्यो पनि ग्राहकको भिडभाड भयो भने ओरालेर छेउ लगाउनै पर्छ । वरीपरी काफलले भरिएका छिटुवा देख्दा मनै लोभिने जस्तो । देख्ने जो कोहीको पनि सजिलै ध्यान खिच्ने राताकाला काफल । वैशाखको चर्को घाम नभनी काफल बेच्न उपल्लो दाङ्ग देखि देउखुरी झरेकी छन् घोराही उपमहानगर पालिका १८ ढोरेनी निवासी ५६ बर्षिया कमला गुरुङ । कमलालाई काफल बेच्न भ्याई न भ्याई हुन्छ ्र उनि मात्र हैन उनि संगै श्रीमान् राम बहादुर गुरुङ र एघार बर्षिया नातिनी बर्षा केसी ( छोरीको छोरी ) पनि यति बेला लमहीमा काफल बेच्न व्यस्त छन् । लमहीको कोइलाबास रोड चोकमा कमला काफल बेच्दै गरेकी हुन्छिन भने बजारकै गोल घर अगाडी एघार बर्षिया नातिनी बर्षा । कमलाका श्रीमान् राम बहादुर लमही बजारको गल्लि गल्लिमा काफल आयो काफल आयो भन्दै हिड्ने गर्दछन । हरेक बर्ष काफलको सिजनमा लमहीमा आउने गरेको कमला बताउछिन । दुख गरेर पैसा कमाउन केको लाज श्रम मान्नु पर्यो, सानै बाट दुखमा हुर्किएकी हु जुन सुकै काम पनि सजिलो लाग्छ कमला भन्छिन । घरमा कमाउने छोरा बुहारी भारतमा बस्ने भएकोले आफ्नो जिबिका चलाउन सिजन अनुशारको ब्यापार गर्दै आएका छन् गुरुङ परिवार । रोल्पाको जुरी मसिनाबाट प्रति छिटुवा २५ सय देखि ३५ सय सम्म मूल्य तिरेर ल्याउने र यहां बिस रुपैया चिया गिलासको नापोबाट बेच्ने गरेको कमलाले बताईंन । एक सिजनमा सबै खर्च कटाएर २५ देखि ३० हजार सम्म बचत हुने गरेको उनको भनाई छ । काफल बेचेरै भए पनि घर खर्च राम्रै संग चलेको उनीहरुले बताए । काफल तयार हुनु भन्दा पूर्व गुरुङ दम्पतीले घोराहीमा तरकारी,फलफुल लगायतको ब्यापार गर्ने गरेको बताउछन । गुरुङ दम्पति एघार बर्षिया नातिनीलाई साथमा लिएर जिबन जिउनका लागि संघर्ष गरिरहेका छन् । नुन तेलको बाटो होला भनेर घाम पानि पनि नभनी आएका हौ,त्यहि पनि कति महँगो हो भनेर ग्राहकहरु तर्किने गर्दछन । दाङ्गबाट रोल्पा जानु पर्छ एक हप्ता काफल चाहार्न मै जान्छ, सारै दुख छ तर पनि हरेस खाएका छैनौ राम बहादुर भन्छन । उनीहरुलाई काफल बेच्नमा नातिनी बर्षाले साथ् दिइ रहेकी छन् । बर्षाले घोराहीको लिटिल एन्जल बोर्डिंग स्कुलको कक्षा ८ मा पढ्दै छिन । भर्खर भर्खर स्कुल लागेकोले पढाई खास्सै नहुने भएकोले र पढाई खर्च पनि होला भनेर आएको बर्षा भन्छिन । गुरुङ दम्पतीले हरेक सिजनमा लमही बजारलाई आधार बनाएर काफल बेच्ने गर्दछन । दुख गरे अनुशारको आम्दानी पनि हुने गरेको उनीहरुले बताए ।